Attenzione al Paziente

PROFESSION

Εμφυτεύματα

Η ανάγκη του ανθρώπου να αναπληρώσει τα δόντια που χάθηκαν είναι πολύ παλιά. Στην κεντρική Αμερική, στην Ονδούρα σε ένα κρανίο που ανήκε σε μία πριγκίπισσα των Μάγια, βρέθηκε ένα από τα πρώτα εμφυτεύματα φτιαγμένο από μαύρη γυαλιστερή πέτρα. Το εμφύτευμα αυτό μάλιστα, φαίνεται ότι λειτούργησε για αρκετό διάστημα μια και φέρει ανάλογη εναπόθεση τρυγίας με τα γειτονικά του δόντια. Ανάλογα ευρήματα ανακάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη στην Αίγυπτο και την Μεσοποταμία.

Οι προσπάθειες συνεχίστηκαν μέσα στους αιώνες και τα τελευταία πενήντα χρόνια μόνο, αναπτύχθηκαν τέσσερις νέοι τύποι εμφυτευμάτων και χρησιμοποιήθηκαν κλινικά με άλλοτε άλλη επιτυχία. Τα υποπεριοστικά (για την αποκατάσταση κυρίως της ολικής νωδότητας), τα διαγναθικά τα ενδοοστικά (εμφυτεύματα με τη μορφή καρφιού, λεπίδας, άγκυρας ή κεφαλής βέλους) που περιβάλλονται από κάψα συνδετικού ιστού και τα οστεοενσωματούμενα.

Η σημερινή τάση στη χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων ξεκίνησε το 1952 από τις πρώτες δημοσιεύσεις του Καθηγητή Per Ingvar Brånemark ο οποίος ανακοίνωσε τα πρώτα αποτελέσματα σειράς κλινικών και πειραματικών εργασιών, και περιέγραψε την στενή επαφή μεταξύ του τιτανίου και του οστού. Την επαφή αυτή την ονόμασε «οστεοενσωμάτωση» και την όρισε ως «άμεση δομική και λειτουργική σύνδεση μεταξύ ζωντανού οστού και επιφάνειας λειτουργούντος εμφυτεύματος».

«Παραδοσιακή εμφυτευματολογία»

1 - Ανάγκη ανοίγματος κρημνού (χειρουργικής επέμβασης) για την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων.
2 – Δημιουργία φρεατίου (υποδοχής) για το εμφύτευμα με μεγάλες ταχύτητες περιστροφής των κοπτικών εργαλείων σαν το οστούν να μην είναι ζωντανός ιστός.
3 – Τοποθέτηση των εμφυτευμάτων μόνο σε περιοχές που υπάρχει επάρκεια ή πλεόνασμα οστού .
4 – Έκθεση του οστού πολλές φορές (πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις).
5 – Αναμονή πολλών μηνών για την οστεοενσωμάτωση (μέχρι και 6 μήνες)
6 – Πρόκληση οιδήματος (πρήξιμο) που χρειάζεται χρόνο για να αποδράμει και πόνου, πολλές φορές δύσκολου να αντιμετωπισθεί με παυσίπονα
7 – Χειρισμοί που προκαλούν αργή επούλωση και ουλών στους ιστούς

Μικροεπεμβατική εμφυτευματολογία

1 – Δεν είναι απαραίτητο πάντα το άνοιγμα των ούλων (χειρουργική επέμβαση)
2 – Προετοιμασία πάντα για την τοποθέτηση εμφυτευμάτων με τεχνικές διατήρησης του οστού μετά από όλες τις εξαγωγές (ανεξάρτητα αν πρόκειται να τοποθετηθούν άμεσα εμφυτεύματα ή όχι)
3 – Τοποθέτηση των εμφυτευμάτων με πολύ μικρές ταχύτητες κοπτικών σεβόμενοι έτσι το οστούν
4 – Τοποθέτηση των εμφυτευμάτων σε περιοχές με περιορισμένη ποσότητα οστού ή με ταυτόχρονη με την τοποθέτηση ανάπλαση του οστού περιορισμένης όμως έκτασης και υποβοηθούμενης από αυξητικούς παράγοντες
5 – Δεν χρειάζεται αναμονή μηνών για την ενσωμάτωση των εμφυτευμάτων, αλλά η προσθετική εργασία μπορεί να τοποθετηθεί αμέσως μετά αυτή των εμφυτευμάτων σε μία συνεδρία. (άμεση φόρτιση)
6 – Χάρη στο μικροσκόπιο είναι πολύ πιο εύκολος και πλήρης ο έλεγχος του οστού και των ανατομικών στοιχείων που θα περιβάλλουν τα εμφυτεύματα
7 – Δυνατότητα τοποθέτησης εμφυτευμάτων άμεσα μετεξακτικά (αμέσως μετά την εξαγωγή των δοντιών) ακόμα και σε περιοχές που υπήρχαν φλεγμονές χάρη στην χρήση των laser.
8 – Διατήρηση του ελέγχου των εμφυτευμάτων και θεραπεία με laser, μη χειρουργική των πιθανών περιεμφυτευματικών φλεγμονών
9 – Δραματική μείωση του μετεγχειρητικού πόνου;
10 – Μείωση του μετεγχειρητικού οιδήματος;
11 – Ταχύτατη και ανώδυνη επούλωση των ιστών χάρη στην biostimulation (βιοενεργοποίηση) που γίνεται με το laser.

Χάρη στην περιοδοντική θεραπεία με την βοήθεια του laser, με την οποία μπορούμε να ελέγξουμε κάθε πιθανή μόλυνση στην στοματική κοιλότητα, έχουμε την δυνατότητα να τοποθετήσουμε εμφυτεύματα ακόμα και σε ασθενείς με πολύ βαριές μορφές περιοδοντίτιδας. Τα εμφυτεύματα μπορούν να τοποθετηθούν άμεσα μετά την εξαγωγή των δοντιών ακόμα και σε περιπτώσεις που υπάρχει σοβαρή φλεγμονή χάρη στην απολύμανση των μετεξακτικών φατνίων με το laser. Σε περίπτωση που η τοποθέτηση του εμφυτεύματος δεν είναι δυνατή λόγω μεγάλης οστικής απώλειας γίνεται άμεση προσπάθεια αναγέννησης του οστού με μοσχευματικά υλικά, τα οποία μπορούν να τοποθετηθούν σε περιοχές που πρωτύτερα φλέγμαιναν τόσο λόγω της δυνατότητας απολύμανσης με το laser, όσο και της βοήθειας που προσφέρει στην επούλωση και την αναγέννηση. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγεται μία επιπλέον επέμβαση για την τοποθέτηση μοσχεύματος, όπως και πιθανά μια ακόμα για την λήψη μοσχεύματος από άλλη περιοχή.

Όλες οι απαραίτητες ακτινογραφικές εξετάσεις για την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων γίνονται μέσα στο ιατρείο.

Τα εμφυτεύματα τοποθετούνται διαβλεννογόνια, δεν καλύπτονται δηλαδή μετά την τοποθέτηση τους από τα ούλα, αποφεύγοντας έτσι μία επιπλέον χειρουργική επέμβαση που θα ήταν απαραίτητη για την αποκάλυψη τους. Με τον τρόπο αυτό προετοιμάζονται ταυτόχρονα και τα ούλα γύρω από το εμφύτευμα για να υποδεχθούν την τελική προσθετική αποκατάσταση (δόντι). Η τοποθέτηση της τελικής εργασίας γίνεται μετά πάροδο 6-8 εβδομάδων από την ημερομηνία τοποθέτησης των εμφυτευμάτων (εξαιρούνται οι περιπτώσεις που χρειάζεται εκτεταμένη ανάπλαση οστού).Ο χρόνος αυτός είναι απαραίτητος για να ενσωματωθεί το εμφύτευμα με το οστούν οστεοενσωμάτωση. Σε περιπτώσεις που το διαθέσιμο οστούν είναι επαρκές και πληρούνται οι προϋποθέσεις μπορεί να γίνει και άμεση φόρτιση των εμφυτευμάτων (άμεση τοποθέτηση των προσθετικών εργασιών –δοντιών- χωρίς την ανάγκη παρέλευσης των 6-8 εβδομάδων).

Η «μικροεπεμβατική εμφυτευματολογία» δεν υπαγορεύει πάντα την μεγάλη έκθεση του οστού για την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων (κρημνός προσπέλασης), επιτρέποντας έτσι μια χειρουργική επέμβαση πραγματικά μικρής έκτασης, η οποία θα προκαλέσει πολύ μικρό ή και καθόλου μετεγχειρητικό οίδημα (πρήξιμο) και θα έχει εύκολη και γρήγορη επούλωση. Όλες αυτές οι διαδικασίες πέρα από το ότι κάνουν την αναπλήρωση των χαμένων δοντιών με εμφυτεύματα μία σχεδόν ανώδυνη παρέμβαση, συμβάλλουν ουσιαστικά στην αύξηση του ποσοστού επιτυχίας των εμφυτευμάτων.

Τώρα πια η απουσία οστού δεν αποτελεί εμπόδιο στην τοποθέτηση εμφυτευμάτων, μια και το οστούν που λείπει μπορεί να ξαναφτιαχτεί χάρις στις αναπλαστικές τεχνικές του οστού. Οι τεχνικές αυτές μπορούν να επιτευχθούν τόσο με αυτόλογο οστούν (από τον ίδιο τον ασθενή), όσο και με συνθετικά υλικά. Το οστούν συγκεντρώνεται από την ίδια περιοχή όπου γίνεται η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων, χάρις σε ειδικές χειρουργικές τεχνικές που βοηθούν στην συγκέντρωση του οστού, αλλά και σπανιότερα όταν υπάρχει ανάγκη για μεγάλη ποσότητα οστού, από άλλες περιοχές μέσα στο στόμα.

Η χρήση του οδοντιατρικού μικροσκοπίου διευκολύνει τον πολύ λεπτό χειρισμό των ιστών και επιτρέπει την εκτέλεση λεπτών και δύσκολων χειρουργικών τεχνικών αναγέννησης ακόμα και σε «ακραίες» περιπτώσεις. Με αυτή την τεχνική μπορούμε για παράδειγμα με ασφάλεια να τοποθετούμε μοσχευματικά υλικά μέσα στην κοιλότητα του ιγμορείου στην άνω γνάθο, σε περιπτώσεις που δεν εχουμε αρχικά αρκετό οστούν για την τοποθέτηση εμφυτευμάτων, έχοντας ορατότητα με μεγάλη μεγένθυση της ακεραιότητας της μεμβράνης του ιγμορείου την οποία και μετακινούμε.


	PROFESSION Εμφυτεύματα Η ανάγκη του ανθρώπου να αναπληρώσει τα δόντια που χάθηκαν είναι πολύ παλιά. Στην κεντρική Αμερική, στην Ονδούρα σε ένα κρανίο που ανήκε σε μία πριγκίπισσα των Μάγια, βρέθηκε ένα από τα πρώτα εμφυτεύματα φτιαγμένο από μαύρη γυαλιστερή πέτρα. Το εμφύτευμα αυτό μάλιστα, φαίνεται ότι λειτούργησε για αρκετό διάστημα μια και φέρει ανάλογη εναπόθεση τρυγίας με τα γειτονικά του δόντια. Ανάλογα ευρήματα ανακάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη στην Αίγυπτο και την Μεσοποταμία. Οι προσπάθειες συνεχίστηκαν μέσα στους αιώνες και τα τελευταία πενήντα χρόνια μόνο, αναπτύχθηκαν τέσσερις νέοι τύποι εμφυτευμάτων και χρησιμοποιήθηκαν κλινικά με άλλοτε άλλη επιτυχία. Τα υποπεριοστικά (για την αποκατάσταση κυρίως της ολικής νωδότητας), τα διαγναθικά τα ενδοοστικά (εμφυτεύματα με τη μορφή καρφιού, λεπίδας, άγκυρας ή κεφαλής βέλους) που περιβάλλονται από κάψα συνδετικού ιστού και τα οστεοενσωματούμενα. Η σημερινή τάση στη χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων ξεκίνησε το 1952 από τις πρώτες δημοσιεύσεις του Καθηγητή Per Ingvar Brånemark ο οποίος ανακοίνωσε τα πρώτα αποτελέσματα σειράς κλινικών και πειραματικών εργασιών, και περιέγραψε την στενή επαφή μεταξύ του τιτανίου και του οστού. Την επαφή αυτή την ονόμασε «οστεοενσωμάτωση» και την όρισε ως «άμεση δομική και λειτουργική σύνδεση μεταξύ ζωντανού οστού και επιφάνειας λειτουργούντος εμφυτεύματος». «Παραδοσιακή εμφυτευματολογία» 1 - Ανάγκη ανοίγματος κρημνού (χειρουργικής επέμβασης) για την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων. 2 – Δημιουργία φρεατίου (υποδοχής) για το εμφύτευμα με μεγάλες ταχύτητες περιστροφής των κοπτικών εργαλείων σαν το οστούν να μην είναι ζωντανός ιστός. 3 – Τοποθέτηση των εμφυτευμάτων μόνο σε περιοχές που υπάρχει επάρκεια ή πλεόνασμα οστού . 4 – Έκθεση του οστού πολλές φορές (πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις). 5 – Αναμονή πολλών μηνών για την οστεοενσωμάτωση (μέχρι και 6 μήνες) 6 – Πρόκληση οιδήματος (πρήξιμο) που χρειάζεται χρόνο για να αποδράμει και πόνου, πολλές φορές δύσκολου να αντιμετωπισθεί με παυσίπονα 7 – Χειρισμοί που προκαλούν αργή επούλωση και ουλών στους ιστούς Μικροεπεμβατική εμφυτευματολογία 1 – Δεν είναι απαραίτητο πάντα το άνοιγμα των ούλων (χειρουργική επέμβαση) 2 – Προετοιμασία πάντα για την τοποθέτηση εμφυτευμάτων με τεχνικές διατήρησης του οστού μετά από όλες τις εξαγωγές (ανεξάρτητα αν πρόκειται να τοποθετηθούν άμεσα εμφυτεύματα ή όχι) 3 – Τοποθέτηση των εμφυτευμάτων με πολύ μικρές ταχύτητες κοπτικών σεβόμενοι έτσι το οστούν 4 – Τοποθέτηση των εμφυτευμάτων σε περιοχές με περιορισμένη ποσότητα οστού ή με ταυτόχρονη με την τοποθέτηση ανάπλαση του οστού περιορισμένης όμως έκτασης και υποβοηθούμενης από αυξητικούς παράγοντες 5 – Δεν χρειάζεται αναμονή μηνών για την ενσωμάτωση των εμφυτευμάτων, αλλά η προσθετική εργασία μπορεί να τοποθετηθεί αμέσως μετά αυτή των εμφυτευμάτων σε μία συνεδρία. (άμεση φόρτιση) 6 – Χάρη στο μικροσκόπιο είναι πολύ πιο εύκολος και πλήρης ο έλεγχος του οστού και των ανατομικών στοιχείων που θα περιβάλλουν τα εμφυτεύματα 7 – Δυνατότητα τοποθέτησης εμφυτευμάτων άμεσα μετεξακτικά (αμέσως μετά την εξαγωγή των δοντιών) ακόμα και σε περιοχές που υπήρχαν φλεγμονές χάρη στην χρήση των laser. 8 – Διατήρηση του ελέγχου των εμφυτευμάτων και θεραπεία με laser, μη χειρουργική των πιθανών περιεμφυτευματικών φλεγμονών 9 – Δραματική μείωση του μετεγχειρητικού πόνου; 10 – Μείωση του μετεγχειρητικού οιδήματος; 11 – Ταχύτατη και ανώδυνη επούλωση των ιστών χάρη στην biostimulation (βιοενεργοποίηση) που γίνεται με το laser. Χάρη στην περιοδοντική θεραπεία με την βοήθεια του laser, με την οποία μπορούμε να ελέγξουμε κάθε πιθανή μόλυνση στην στοματική κοιλότητα, έχουμε την δυνατότητα να τοποθετήσουμε εμφυτεύματα ακόμα και σε ασθενείς με πολύ βαριές μορφές περιοδοντίτιδας. Τα εμφυτεύματα μπορούν να τοποθετηθούν άμεσα μετά την εξαγωγή των δοντιών ακόμα και σε περιπτώσεις που υπάρχει σοβαρή φλεγμονή χάρη στην απολύμανση των μετεξακτικών φατνίων με το laser. Σε περίπτωση που η τοποθέτηση του εμφυτεύματος δεν είναι δυνατή λόγω μεγάλης οστικής απώλειας γίνεται άμεση προσπάθεια αναγέννησης του οστού με μοσχευματικά υλικά, τα οποία μπορούν να τοποθετηθούν σε περιοχές που πρωτύτερα φλέγμαιναν τόσο λόγω της δυνατότητας απολύμανσης με το laser, όσο και της βοήθειας που προσφέρει στην επούλωση και την αναγέννηση. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγεται μία επιπλέον επέμβαση για την τοποθέτηση μοσχεύματος, όπως και πιθανά μια ακόμα για την λήψη μοσχεύματος από άλλη περιοχή. Όλες οι απαραίτητες ακτινογραφικές εξετάσεις για την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων γίνονται μέσα στο ιατρείο. Τα εμφυτεύματα τοποθετούνται διαβλεννογόνια, δεν καλύπτονται δηλαδή μετά την τοποθέτηση τους από τα ούλα, αποφεύγοντας έτσι μία επιπλέον χειρουργική επέμβαση που θα ήταν απαραίτητη για την αποκάλυψη τους. Με τον τρόπο αυτό προετοιμάζονται ταυτόχρονα και τα ούλα γύρω από το εμφύτευμα για να υποδεχθούν την τελική προσθετική αποκατάσταση (δόντι). Η τοποθέτηση της τελικής εργασίας γίνεται μετά πάροδο 6-8 εβδομάδων από την ημερομηνία τοποθέτησης των εμφυτευμάτων (εξαιρούνται οι περιπτώσεις που χρειάζεται εκτεταμένη ανάπλαση οστού).Ο χρόνος αυτός είναι απαραίτητος για να ενσωματωθεί το εμφύτευμα με το οστούν οστεοενσωμάτωση. Σε περιπτώσεις που το διαθέσιμο οστούν είναι επαρκές και πληρούνται οι προϋποθέσεις μπορεί να γίνει και άμεση φόρτιση των εμφυτευμάτων (άμεση τοποθέτηση των προσθετικών εργασιών –δοντιών- χωρίς την ανάγκη παρέλευσης των 6-8 εβδομάδων). Η «μικροεπεμβατική εμφυτευματολογία» δεν υπαγορεύει πάντα την μεγάλη έκθεση του οστού για την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων (κρημνός προσπέλασης), επιτρέποντας έτσι μια χειρουργική επέμβαση πραγματικά μικρής έκτασης, η οποία θα προκαλέσει πολύ μικρό ή και καθόλου μετεγχειρητικό οίδημα (πρήξιμο) και θα έχει εύκολη και γρήγορη επούλωση. Όλες αυτές οι διαδικασίες πέρα από το ότι κάνουν την αναπλήρωση των χαμένων δοντιών με εμφυτεύματα μία σχεδόν ανώδυνη παρέμβαση, συμβάλλουν ουσιαστικά στην αύξηση του ποσοστού επιτυχίας των εμφυτευμάτων. Τώρα πια η απουσία οστού δεν αποτελεί εμπόδιο στην τοποθέτηση εμφυτευμάτων, μια και το οστούν που λείπει μπορεί να ξαναφτιαχτεί χάρις στις αναπλαστικές τεχνικές του οστού. Οι τεχνικές αυτές μπορούν να επιτευχθούν τόσο με αυτόλογο οστούν (από τον ίδιο τον ασθενή), όσο και με συνθετικά υλικά. Το οστούν συγκεντρώνεται από την ίδια περιοχή όπου γίνεται η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων, χάρις σε ειδικές χειρουργικές τεχνικές που βοηθούν στην συγκέντρωση του οστού, αλλά και σπανιότερα όταν υπάρχει ανάγκη για μεγάλη ποσότητα οστού, από άλλες περιοχές μέσα στο στόμα. Η χρήση του οδοντιατρικού μικροσκοπίου διευκολύνει τον πολύ λεπτό χειρισμό των ιστών και επιτρέπει την εκτέλεση λεπτών και δύσκολων χειρουργικών τεχνικών αναγέννησης ακόμα και σε «ακραίες» περιπτώσεις. Με αυτή την τεχνική μπορούμε για παράδειγμα με ασφάλεια να τοποθετούμε μοσχευματικά υλικά μέσα στην κοιλότητα του ιγμορείου στην άνω γνάθο, σε περιπτώσεις που δεν εχουμε αρχικά αρκετό οστούν για την τοποθέτηση εμφυτευμάτων, έχοντας ορατότητα με μεγάλη μεγένθυση της ακεραιότητας της μεμβράνης του ιγμορείου την οποία και μετακινούμε.